กฎระเบียบของคนญี่ปุ่นที่คนไทยมองข้าม

วัฒนธรรม ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของคนญี่ปุ่น

ล่าสุดลองนั่งอ่านเรื่องราวองญี่ปุ่นไปเรื่อยๆเวลาที่ว่าง เอาจริงสิ่งที่เห็นจะเป็นส่วนใหญ่คนไทยชอบทำผิดกฎหมายหรือกฎระเบียบของญี่ปุ่น ทั้งๆที่มันก็บอกอยู่ว่ามันคือกฎระเบียบและควรที่จะต้องปฏิบัติตาม ส่วนใหญ่ก็มักมองข้าม ไม่เข้าใจว่าเป็นโรคจิตหรือพูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง

อย่างเรื่องกรณีดาราไทยที่เป็นเต้นบนรถไฟ เอาจริงเราส่วนใหญ่ก็รู้กันดีอยู่แล้วว่าญี่ปุ่นเป็นคนที่ตั้งกฎระเบียบมากขนาดไหน แน่นอนว่าบางทีทำไปแล้วอาจจะไม่คิดแต่ผลที่มันตามมาอันตรายกว่าที่คิด

เพื่อนผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยโดนกฎหมายของญี่ปุ่นเล่นงาน ถ้าหากทำที่เมืองไทยเราคงคิดว่ามันไม่อะไรมากมายจะเอาจริงบอกเลยว่าคนญี่ปุ่นยอมไม่ได้ แซงคิว

วัฒนธรรมการต่อคิว ของคนญี่ปุุ่นการแซงคิวสำหรับคนญี่ปุ่นถือเป็นเรื่องผิดมหันต์ ผมไม่ได้บอกว่ามันเวอร์นะเว้ย แต่เอาจริงคือทุกคนคิดว่ามีเวลาเท่ากันเพราะฉะนั้นเวลาก็ถือเป็นสิทธิที่ทุกคนพึงจะมี และผมว่ามันก็ถูกแล้วที่เขาคิดแบบนั้น และถือเป็นอีกเรื่องหนึ่งถ้าหากว่าคนไทยทำก็ควรที่จะบินกลับประเทศไปเลย ความจริงแล้วคนญี่ปุ่นมองคนที่แซงคิวว่า เป็นคนที่ไม่มีคุณค่าในตัวเอง ซึ่งการถูกมองแบบนี้ถือเป็นเรื่องร้ายแรง ”

บางคนอาจจะเคยคิดว่าแซงคิวกับคนญี่ปุ่นเขาไม่ได้รู้จักเราก็คงไม่เป็นไร ผมรอบอกเลยว่ามันคือความคิดที่โง่มากเพื่อนผมเองก็เป็นคนหนึ่งคนที่คิดแบบนั้น สุดท้ายก็โดนกฎหมายญี่ปุ่นเล่นหาเนื่องจากว่าคนที่โดนแซงคิวดันไปแจ้งความ แต่ยังดีที่เพื่อนผมกับโดนปรับแทน( เสียเงินไม่พอ เสียหน้าด้วยเพื่อนตรู!!) และยังโดนบันทึกประวัติอาชญากรรมด้วย เพราะเนื่องจากว่าความผิดของการแซงคิวถือเป็นความผิดขั้นลหุโทษ

พอดีนั่งไปซักพักก็เลยได้หันไปคุยกับคนข้างๆที่มากับเพื่อนเหมือนกัน อันนั้นก็โดนในเรื่องถ่มน้ำลายลงที่สาธารณะซึ่งการลงโทษก็ไม่ต้องกังวล บอกเลยว่าโดนแบบเดียวกับเพื่อนผมเป๊ะเอาจริงตามที่กฏหมายมันก็มีบอกเอาไว้หรือมีป้ายเตือน จนถึงขั้นญี่ปุ่นได้มีการทำป้ายเตือนเป็นภาษาไทย คนไทยส่วนใหญ่เองก็ไม่ได้สำนึกด้วยซ้ำ

การเข้าแถว และความมีระเบียบ ของคนญี่ปุ่น“ คนไทยอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องชิวๆสบายๆ แต่รู้ไหมว่าคนญี่ปุ่นเคารพธรรมเนียมในเรื่องของการเดินกินมาก เพราะการเดินกินเปรียบเสมือนกับการไม่เคารพหรือไม่ได้ใส่ใจอาหาร หรือจะเรียกได้ว่าเป็นการหยามเกียรติคนทำอาหารก็ได้ มองเผินๆมันก็เรื่องเล็กน้อยจะอะไรนักหนาว่ะ??

แต่จริงแล้วมันกลับเป็นเรื่องที่ใส่ใจแม้กระทั่งความใส่ใจของคนๆหนึ่ง ”

เอาจริงมันคือพฤติกรมหรือข้อห้ามที่จากที่ผมเคยไปญี่ปุ่นแล้วสังเกตเห็น ไม่ใช่เรื่องแค่ที่เพื่อนผมโดนจับเพราะผมเคยเห็นคนทำพฤติกรรมแบบเดินกิน ก็อาจจะถูกสายตารังเกียจเหยียดหยามจากคนญี่ปุ่นด้วยซ้ำ ทั้งๆที่ถ้าหากมาทำแบบนี้ในประเทศไทยก็คงไม่มีใครมองและสนใจด้วยซ้ำ

สถานที่ดีจะไปญี่ปุ่นเรียนรู้เรื่องพฤติกรรมเค้าไว้บ้างก็ดี ไม่ใช่สักแต่ว่าจะไปเที่ยวแต่การใส่ใจวัฒนธรรมของเขาการปฏิบัติตัวก็เป็นเรื่องที่สำคัญ และวัฒนธรรมเหล่านี้เรียนได้ง่ายๆอินเตอร์เน็ตและถ้าไม่ได้จะสละเวลาเรียนวัฒนธรรมของเขาก็อยากไปประเทศเขาจะดีกว่า

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *